منظور از IP چیست؟
اینترنت، یک شبکه جهانی و متشکل از کامپیوترهای به‌هم‌پیوسته است که با استفاده از یک زبان مشترک با هم ارتباط برقرار می‌کنند. اجازه دهید یک مثال برایتان بزنم تا موضوع روشن‌تر شود.

مثلاً وقتی شما صفحه‌ای را در مرورگر جست‌وجو می‌کنید، درخواست شما ابتدا به وب‌سرور ارسال می‌شود؛ پس از دریافت، وب‌سرور درخواست را به سرور ارسال می‌کند و پس از پردازش درخواست در سرور، پاسخ به دستگاه شما ارسال می‌شود.

خب تمام این فرایند، بین مجموعه‌ای از کامپیوترها (وب‌سرور، سرور و دستگاه شما) انجام می‌شود و این زبان مشترک و ساده‌کننده ارتباطات بین‌کامپیوتری، همان آی‌پی یا IP است!

درست مثل کدملی یا اثرانگشت ما آدم‌ها، کامپوترها هم برای شناسایی در دنیای اینترنت به آی‌پی نیاز دارند. IP مخفف Internet Protocol و به معنای آدرس پروتکل اینترنت است. سخت شد؟ به زبان ساده‌تر:

آی‌پی یک شماره شناسایی است که هر کامپیوتر یا شبکه کامپیوتری خاص را از دیگری متمایز می‌کند.

آدرس آی پی چیست؟

همان‌طور که گفتیم،آدرس IP یک شناسهٔ عددی منحصر‌به‌فرد است (مثلاً ۱۵۲.۴۳.۵۲.۱۰) که هر دستگاهی را روی اینترنت یا شبکه محلی قابل شناسایی می‌کند.

این شناسه‌های عددی، حاوی اطلاعات مکان هستند و وجود آن‌ها برای برقراری ارتباط بین دستگاه‌های مختلف ضروری‌ است؛ چرا که امکان ارسال اطلاعات بین دستگاه‌های موجود در شبکه را با شناسایی تمام دستگاه‌ها، امکان‌پذیر می‌کنند.

مثلاً اگر بخواهید یک قبض ساده را از طریق یک درگاه در موبایل پرداخت کنید، لازم است آی‌پی موبایل شما، ip مودمی که به آن وصل هستید و آی‌پی سروری که سایت بانک روی آن میزبانی می‌شود مشخص باشد.

آدرس‌های IP معمولاً بین ۰ تا ۲۵۵ متغیر هستند؛ یعنی هر رقمی که در یک آدرس IP استفاده می‌شود تا زمانی معتبر است که بیشتر از ۰ و کمتر از ۲۵۵ باشد.

بیایید کمی تخصصی‌تر با این مفهوم آشنا شویم.

نحوه کار آی پی چگونه است؟
ببینید، اطلاعات در سطح اینترنت به‌صورت بسته یا Packet داده منتقل می‌شوند. مثلاً زمانی که شما از یک سایت بازدید می‌کنید، بسته‌های دادهٔ زیادی بین سایت و سرور آن جابه‌جا می‌شوند و هر کدام از این بسته‌ها حاوی اطلاعاتی هستند؛ مجموع این اطلاعات باعث می‌شود سایت به شما نمایش داده شود.

پروتکل IP اطلاعاتی مثل آدرس مبدا و آدرس مقصد بسته‌های داده و برخی اطلاعات دیگر را برای شناسایی دستگاه و انتقال صحیح داده فراهم می‌کند. در واقع آدرس آی‌پی کمک می‌کند که در شلوغی و ازدحام رفت‌وآمد بسته‌های داده، هیچ داده‌ای گم نشود و هر بسته به سلامت به آدرس درست ارسال شود.

می‌بینید چه‌قدر آدرس آی‌پی نقش مهمی را در دنیای اینترنت ایفا می‌کند؟

با توجه به توضیحات بالا نقش پروتکل آی‌پی را می‌توانیم در یک جمله خلاصه کنیم:

پروتکل IP آدرس مبدا و مقصد و برخی اطلاعات کلیدی دیگر را برای انتقال بسته‌های داده فراهم می‌کند. به این ترتیب بدون نیاز به مانیتورینگ یا یک node مرکزی انتقال داده انجام می‌شود.

این آدرس امکان شناسایی دستگاه، میزبان و شبکه در سطح اینترنت را فراهم می‌کند و به کمک همین قابلیت شناسایی است که دستگاه شما، اجازهٔ دسترسی به داده یا محتوا را پیدا می‌کند.

اعدادی که در آدرس آی‌پی می‌بینید، گرچه ممکن است بی‌ربط به‌نظر برسند، اما تصادفی انتخاب نشده‌اند. اتفاقاً آدرس آی‌پی بر اساس الگوریتم‌های ریاضی ایجاد می‌شود.

نهادی به نام IANA مسئول نام‌گذاری و تخصیص آی‌پی‌ است. به‌این ترتیب با آدرس IP هر دستگاهی به‌صورت منحصربه‌فرد برای برقراری ارتباط با یک مقصد، قابل‌شناسایی است. همان‌طور که گفتیم، تمام آدرس‌های IP دنیا اعدادی بین ۰.۰.۰.۰ تا ۲۵۵.۲۵۵.۲۵۵.۲۵۵ هستند.

چرا باید آدرس IP را بشناسیم؟
همانطور که گفتیم IP برای شناسایی دستگاه‌های دیجیتال استفاده می‌شود. مثلاً در دنیای واقعی اگر بخواهید فیلمی را از یوتیوب در تلویزیون خانگی تماشا کنید، باید به اینترنت وصل شوید. برای اتصال به اینترنت لازم است دستگاه شما با آدرس IP شناسایی شود.

یا مثلاً برای اینکه بتوانید به درگاه پرداخت سایتی متصل شوید، به آدرس آی‌پی احتیاج دارید. بایستی IP این سایت در شرکت میزبانی شناخته شده باشد.

هر آدرس آی‌پی از چه بخش‌هایی تشکیل شده است؟
اجازه دهید کمی فراتر از مفاهیم پایه آی‌پی برویم و عمیق‌تر با ip آشنا شویم.

آدرس آی‌پی شما در هر دستگاهی که از آن استفاده می‌کنید با دستگاه دیگر متفاوت است. یعنی اگر what is my ip address را در لپ‌تاپ جستجو کنید عدد متفاوتی نسبت به آی‌پی تلفن همراه خود می‌بینید.

با این حال تمام این IP‌ها بر اساس یک الگوی مشخص ساخته شده‌اند. ساختمان IP شامل ۴ بخش است که با نقطه (یا گاهی سه‌نقطه) از یکدیگر جدا می‌شوند. اجازه دهید برای توضیح از آی‌پی فرضی به آدرس IP 76.240.249.145 کمک بگیریم.

سخت‌افزارهای شبکه، این آی‌پی را به‌صورت یک آدرس ۳۲ بیتی باینری می‌بینند که به چهار بخش ۸ بیتی به‌نام “octets” تقسیم شده است:

۷۶ که به صورت باینری ۰۱۰۰۱۱۰۰ است. (اولین بخش ۸ بیتی یا اکتت)
۲۴۰ ” ” ۱۱۱۱۰۰۰۰ (هشت بیت)
۲۴۹ ” ” ۱۱۱۱۱۰۰۱ (هشت بیت)
۱۴۵ ” ” ۱۰۰۱۰۰۰۱ (هشت بیت)
این ۴ بخش نشان‌دهندهٔ دو چیز هستند: شناسه شبکه و شناسه هاست.

ip

درست مثل وقتی قرار است به یک خانهٔ خاص بروید، از ابتدای آدرس شهر، منطقه خیابان و سپس کوچه و پلاک را پیدا می‌کنید، آدرس‌دهی IP هم از شناسایی شبکه و هاست آغاز می‌شود.

همه رایانه‌های موجود در یک شبکه یک شناسه شبکه مشترک دارند. یعنی احتمالاً IP کامپیوتر شما در محل کار و آی‌پی کامپیوتر همکارتان با یک عدد مشابه شروع می‌شود. البته همیشه هم این‌طور نیست که مثلاً دو بخش اول شناسه شبکه و دو بخش دوم شناسه میزبانی باشند.

منبع: لیموهاست